Շուկայական առաջարկի վրա, ինչպես և պահանջարկի դեպքում, ազդում են գնային և ոչ գնային գործոններ։ Նախքան ոչ գնային գործոնների վերաբերյալ մանրամասն խոսելը, շեշտենք, որ այդ գործոնները ազդում են ոչ թե անհատական որևէ կազմակերպության կողմից ներկայացվող առաջարկի վրա, այլ որևէ ապրանքի շուկայում առկա շուկայական առաջարկի վրա։ Օրինակ հացամթերքի շուկայում գործող բոլոր տնտեսվարողների կողմից առաջարկվող առաջարկների հանրագումարի վրա։
Իսկ այժմ տեսնենք, թե ինչ ոչ գնային գործոններ են ազդում շուկայական առաջարկի վրա․
Ռեսուրսների գինը։ Քանի որ արտադրանքը արտադրելու համար արտադրողը օգտագործում է տարբեր ռեսուրսներ, այդ ռեսուրսներից որևէ մեկի կամ մի քանիսի գնի բարձրացումը կհանգեցնի արտադրանքի ինքնարժեքի բարձրացմանը։ Բարձր ինքնարժեքի դեպքում ոչ բոլոր տնտեսվարողները կցանկանան շարունակել արտադրությունը։ Մի մասը դուրս կգան շուկայից՝` կրճատելով տվյալ ապրանքի շուկայական առաջարկը։
Տեխնոլոգիան։ Գիտության և տեխնոլոգիայի նվաճումները հեշտացնում են արտադրության պրոցեսը, հնարավորություն են տալիս ավելի մեծ քանակի արտադրանք թողարկել։
Հարկերը և սուբսիդիաները։ Բարձր հարկերը բարձրացնում են արտադրանքի ինքնարժեքը, որի արդյունքում ավելի քիչ արտադրողներ են շահագրգռված արտադրել, ինչն էլ դառնում է շուկայական առաջարկի նվազման պատճառ։ Ընդհակառակը, հարկերը նվազեցնելիս, արտադրողները ավելի շատ են սկսում արտադրել։ Նմանատիպ ազդեցություն ունեն սուբսիդիաները, որոնց ավելացման դեպքում արտադրողները հնարավորություն են ստանում ավելի շատ արտադրել և հակառակը։
Այլ ապրանքների գները։ Եթե այլ ապրանքների վաճառքը ավելի շահավետ է, իսկ արտադրողը կարողություն ունի փոխի իր արտադրանքի տեսակը, ապա ֆիրման կարող է անցում կատարել իր հիմնական արտադրանքից մեկ այլ ապրանքի արտադրությանը:
Արտադրողների սպասումները։ Եթե սպասվում է ապրանքի գնի նվազում, ապա արտադրողը կնվազեցնի առաջարկը, և հակառակը:
Վաճառողների քանակը շուկայում։ Վաճառողների քանակը շուկայում աճում է, աճում է նաև առաջարկվող ապրանքների քանակը:
